ندوزيم ؛ و قد فعلهما رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله ؟ گوييم « انما الاعمال بالنيات » و قد فهم من فهم و السلام . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 79 - [ مسافران دو گروه‌اند ] من عبد اللّه قطب ) چنانچه مسافر در راه باشد كه درختى يا كوهى يا محلى به چشم كند و به حركت خويش قصد آنجا نمايد ، اما آن نه مقصد حقيقى باشد ؛ مقصد حقيقى آنجا است كه به قصد آن انشاى سفر كرده ، امثال اين مقاصد مجعوله است كه به آن تسلّىاى مىجويد ، چه هر نوبت كه به محلّى از آنها رسيد كانّ كه وصول به مقصدى او را حاصل شد و از چاشنى شربت وصال مزه‌اى به كام او رسيد و تقوّى و انتعاشى يافت ؛ همچنين مسافران ارواح كه از مطمورهء عدم بيرون آمده‌اند ، به قصد اول توجه ايشان به شهرستان بقا است كه محل لقا و جوار حق است عزّ و على ، هرچه جز آن است از مقاصد دنيويه و غايات جزئيه ، امورى است كه ايشان را پيش آورده‌اند و آن را به ايشان لنگرگاهى نموده تا به وصولات وهميّه تعلّلى كنند و تقوّىاى جويند ، اما قرارگاه در حضرت كبريا است و سوق حركات به سوى آنجا است ، كما قال سبحانه وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى . « 1 » اما مسافران در اين دو گروه‌اند : بعضى هوشمندان خبيراند كه عوارض لاحقهء ايشان را از حقايق سابقه غافل نمىسازد و امور طاريه ايشان را فراموشى اصول ثابته بار نمىآورد و طموح نظر ايشان از بدايت جز بر نهايت نيست و صفت ايشان چنان است كه عمر عبد العزيز گفت : « كانك بالدنيا لم تكن و كانك بالآخرة لم تزل » ، نزد

--> ( 1 ) . سوره نجم ، آيه 42 « و اينكه پايان [ كار ] به سوى پروردگار توست » .